Kaavya Sanje: A poetic celebration of the spirit of Namma Bengaluru

Forgot password?

Delete Comment

Are you sure you want to delete this comment?

Kaavya Sanje: A poetic celebration of the spirit of Namma Bengaluru

A curation by Mamta Sagar

Kaavya Sanje was initiated by in 2013. It was started to connect young Kannada poets beyond Kannada language realms. This is a multilingual community poetry event curated by Mamta Sagar intending to connect people move beyond all social, political and environmental barriers through poetry. Kannada and the non-Kannada or not so Kannada communities get connected at Kaavya Sanje. Poetry is a tool for Kaavya Sanje to connect with communities, voice socio-political and cultural concerns and argue for social change through poetry. Poems of wide range including those that voice against social discriminations are written, composed, translated, presented and performed here.

We have performed at public places beginning from the Rangoli Metro Centre to Cubbon Park, as part of protests in front of Town Hall, at Bilal Bagh, Venkatappa Art Gallery, Freedom Park etc. We have had events in collaboration with Auto rickshaw drivers’ union, weavers, visual and performing artists, musicians etc. Kaavya Sanje has hosted poets from all over the world in its public event.

Poems in translation and original language from all over the world are showcased at this forum. We have designers, doctors, retired individuals, students and the general public attending and participating in Kaavya Sanje events.

Poets of the Kaavya Sanje community at the Hyderabad Literary Festival 2020
Poets of the Kaavya Sanje community at the Hyderabad Literary Festival 2020

Kaavya Sanje goes online

We found an alternative way of bringing world poetry to listeners by means of its online poetry reading sessions titled 'Poetry Beyond Linguistic Boundaries'. These readings are organised on Webex and streamed live on Kaavya Sanje Facebook Page once every week. So far, more than 50 poets from across the world have performed in more than 30 languages on this popular online edition of Kaavya Sanje. Not only has the group been successful in bringing languages together, but it has also created a healthy space for translations that are read in Kannada and English to further bridge all linguistic gaps. Although, performing in public spaces will continue to remain on Kaavya Sanje's agenda for the sheer joy of interacting with commuters and listeners, yet going online has proven its own merit by reducing distances between poets and listeners from different parts of the globe, and having meaningful conversations around various themes of their poetry.

With Kaavya Sanje, poets from diverse linguistics and cultural spaces read their poems and talk about a plethora of subjects from what makes them write, the importance of a voice and to the need of being heard. Participants discuss burning issues on gender, queer politics, caste and racial discrimination, poets in exile, performing arts and even the duality of universality and individuality that poets experience in a more interconnected world. This allows for poetry's visual fury to transcend the physical barriers between each of them, almost as if journeying together but as individuals in this immense fast moving technological world. Poets share their personal experiences on poetics and their relationship with form, rhyme, musicality, movement and mechanics of poetry. This enables the poets and listeners to evoke and catalyse communities to ask questions through metaphors and to seek their answers in the familiarity of words.

Poets of the Kaavya Sanje community
Poets of the Kaavya Sanje community


- Reshma Ramesh

Perhaps I am a conversation halted mid-way
or the shadow between morning light and the windowsill,
a breath swallowing vast woodlands,
a barren sight of empty dockyards
a whole orange.
I maybe the saliva of a Peepal tree,
the sound of two conversing eyes,
the country of your skin,
a footloose miracle or the rumble of a kiss,
the distance between time and forgetfulness
Perhaps I am a memory of wet soil,
the gasp of shattering glass,
the darkness in a pea pod or the silence of a well
The ocean in which you forget things
and the waves in which I come and go.

Reshma Ramesh is an award winning bilingual poet writing in English and Kannada. She has the unique honour of her poem being displayed permanently in the ruins of Ancient City of Olympos, Antalya, Turkey. Her poetry book “Reflection of Illusions” has been presented in the International Read and Share conference attended by Asian countries in Malaysia and PULARA 8 in Ipoh.


The remains of your photograph

-Shashank Johri

I first saw you in fading photographs
of my grandparents honeymoon,
knolls of applied pigments,
waning into smaller patches of what remains
as thickets over a frayed, lacerated and crushed paper
only their faces were clear,
but one could connect the lines
between your mountains and vales
or ascertain which cascade of yours
mothers which stream of Himalayan water.

My mother did not preserve these well.
She learnt that if you pile photographs
together and box them away in rarely opened
storages of your house, they stick together.
The micro-climate of a neglected corner
in a godrej Almirah is hostile enough
to melt pigments and fuse them

All attempts to sunder them
would mean to destroy them.
It could even tear through the
interlocking arms of my grandparents.

My mother regrets it but blames it to the lack of time,
for she had other things to worry about,
from weather at home
the kidney beans had sufficiently softened,
whether three incense sticks
were circled around through the nooks
of the house and placed well on the temple silver,
or how to survive through the
taxing months of February and March
without an empty stomach in the family

But Photographs continue to not lie.
For now, of my grandparents I remember only
as much as it remains on the photographs,
taken under the clouds and cloudesses
in your valley.
But what remains of you?
I can not find out.

Shashank is a multilingual poet, writer, translator who writes in English and Hindustani. Having lived in Delhi, Mumbai, and Bangalore, his subjects are diverse and varied.


ಬಣ್ಣ ಮಾಸುವ ಮುನ್ನ

- ಕವಿಚಂದ್ರ

ಪರದೆಗಳಾಚೆ ಕಡಲ ಚಿತ್ರ ಬರೆದು,
ಹೊನ್ನ ಕಿರಣವ ಹೊದಿಸಿದರು ಚಳಿಗಾಲ ಕಳೆಯಲೆ ಇಲ್ಲ,
ಅದೋ ಆ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಕೋಟಿ ಕವಿತೆಯ ದೋಣಿ ತೇಲುತ್ತಲೇ ಇದೆ
ಅಲೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಆಕಳಿಸುತ್ತಿದೆ.
ನೀ ಇರದ ರಾತ್ರಿ ಅದೇಕೆ ಅಷ್ಟು ಸುದೀರ್ಘ?

ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬೀದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ,
ನೀ ಎಲ್ಲೋ ಕಳೆದು ಹೋದ ಸಂಗತಿ ಈಗಷ್ಟೇ ಗಾಳಿ ತಿಳಿಸಿದೆ.
ನೀರೋಳಗೆ ದಾರಿಯ ಕೊರೆದು ನಿಲ್ಲದೇ ಓಡುವ ಮೀನ ಮೈಯವಳೆ!
ಹೊಳೆ ಹೊಳೆವ ಕಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ ನನ್ನ ಮುಖ ನೋಡಲು ಅನುಮತಿಸು,
ಅರೆ ನಿಮಿಷವಾದರೂ ಜೀವ ಪಡೆವೆ!

ರೆಪ್ಪೆಗಳಾಚೆ ಆಕಾಶವು ಅಂಬೆಗಾಲಿಡಲು
ತಾರೆಗಳಿಗೆ ಕುಣಿತ ಕಲಿಸಿದ ನಿನ್ನ ನೆನಪಾಗುತಿದೆ.
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ನಂಬಿ ಕಾಡಿಗೆ ಕದಿಯ ಹೊರಟ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯ ಬಂಧಿಯಾಗಿಸು,
ಇರುಳಿಳಿದು ಹಗಲು ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲೆ ಕೂಸಾಗಿ ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆ ಕಚ್ಚುವೆ, ನಿನಗೂ ತಿಳಿಸದೆ...

ಹೀಗೆಲ್ಲ ಬರೆದಾಗ ಪದಗಳಿಗೂ ಬಿಗುಮಾನ
ನಿನ್ನೊಲವ ಹೆಣೆದು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿರುವೆ,
ಚಂದ್ರ ಸೂರ್ಯರೂ ಕೂಡ ಇದ್ದಿಲಾಗುವ ಹೊತ್ತು,
ಕತ್ತಲು ಕಳೆವ ಮುನ್ನ ಮುಡಿಗೇರಿಸು ನನ್ನ.
ನವಿಲ ಗರಿ ಬಣ್ಣ ಮಾಸುವ ಮುನ್ನ!!

Chand Pasha, who writes as Kavi Chandra, has a passion for writing poetry and essays. His poems have been published in Mayura, Thushara, Samwada, Hosatu, Sankramana etc and many leading Kannada newspapers.



- ದಾದಾಪೀರ್ ಜೈಮನ್

ಗಾಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಾದ ರಸ್ತೆಯು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ
ಒಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ
ಮೈಕೊಡವಿ ಎದ್ದು ಹೋಯಿತು
ಮೈಗಂಟಿದ ಬಟ್ಟೆ ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಿಹೋದಂತೆ
ಈಗ ಯಾವ ದಾರಿಗಳೂ ಇಲ್ಲ
ಬರೀ ಬಯಲು ಮತ್ತು ಬೆತ್ತಲು

ನಡೆಯುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತಾ ನಿರಾಳತೆ...
ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಹಗುರ ಮನವೆಲ್ಲ ಹಗುರ
ಆಕಾರ ಹಿರಿದಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಕಣ್ಣುಹಾಯಿಸಿದರೆ
ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡ ಮನೆಮಠ ದ್ವೇಷ ರೋಷಗಳೆಲ್ಲ
ಕಿರಿದಾದ ಕಲ್ಲು ಕಸ ಹುಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿ
ಉಗುರಿನಲಿ ಚಿಮ್ಮಿದರೆ ನಭದೊಳಗೆ ಮಂಗಮಾಯ
ನೋಡುನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಚರ್ಮ ರಕ್ತ ಮೂಳೆ
ಮೂಲೆಗೆ ಸರಿದು ಸರ್ವವೂ ಲಯವಾಗಿ
ನಾನೊಂದು ಕಣವಾದಂತೆ!
ಅದರ ಅರಿವಾದಂತೆ!
ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ವಿಸ್ತಾರ ಅಪಾರ ಅಗಾಧ
ಆ ನಿರಾಳ ಪಯಣದಲ್ಲೀಗ ಎದುರು
ಸಿಕ್ಕವರೊಳಗೆಲ್ಲಾ ಈಶ್ವರ

Dadapeer Jyman is a Kannada poet and storyteller. Many of his poems and stories have been published in magazines and newspapers. Recently, he received the ‘Sangaata Katha Prize – 2019’.


ಶಿಸ್ತಿನ ಶಾಂತಿ

- ಮಮತಾ ಸಾಗರ

ಪುಳಕ್ ಅಂತ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ
ಅಷ್ಟೆತ್ತರದಿಂದ ಪ್ರಪಾತಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿದ ಹಾಗೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ.
ತಲೆಯೊಳಗೆ ತರಂಗಗಳೇಳುತ್ತವೆ
ಬಿಂಬ ಒಡೆದು ಬಿಡಿ ಬಿಡಿಯಾಗಿ ಹಿಂಜರಿದು
ತುಣುಕು ಬಣ್ಣಗಳೆಲ್ಲ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತವೆ

ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತ ಬೆನ್ನಟ್ಟುವ ಎಲೆಗಳ ಬೀಸಿಗೆ ಹೆದರಿ
ವಲಸೆ ಹೊರಟ ಹಳದಿ ಹೂಗಳ ಹಿಂಡು,
ಹಾದಿಯುದ್ದಕೂ ಉದುರಿ, ಒಣಗಿ
ಬಿದ್ದಿವೆ ನೀರು ನೆಲೆ ಇಲ್ಲದೆ

ಗೋಡೆ ಮೇಲೆ ಒಣಗುತ್ತಿದೆ ಬಿಸಿಲ ತುಣುಕು
ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ನೆನಪುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಾಚಿಕೊಂಡು
ನೆರಳ ಬಿಟ್ಟು ನಡೆದಿರಬೇಕು

ನೆಮ್ಮದಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನಝರು ದೇಖರೇಕು?
ಶಿಸ್ತಿನ ಈ ಶಾಂತಿ ಸಾಕಾಗಿದೆ
ವರ್ಚುವಲ್ ಆಗಿ ತಾರಾಡುವ ನಮಗೆ
ಕದ ತೆರೆದದ್ದೇ ಕಿಟಕಿ ಬಾಗಿಲುಗಳೆಲ್ಲ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿ
ಝುಮಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಬದುಕು
ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಸುತ್ತುವ ನಿಗಾ ಖಾಯಮ್ಮಾಗಿ
ಡ್ರೋನುಗಳೊಳಗಿಂದ ಒಳಹೊರಗಿನೋಡಾಟ ಶುರುವಾಗಿ
ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಹೊಸ ಹೊಸ ಕಾಳಜಿಗಳು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತವೆ
ಸರ್ವೆಲೆನ್ಸಿನ ಮಾಸ್ಕ್ ತೊಟ್ಟು.

ಸದ್ದೇಯಿಲ್ಲದೀ ಮೌನದ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ
ಕಾಣದ್ದೆಲ್ಲ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ, ಕೇಳದ್ದೆಲ್ಲ ಕೇಳುತ್ತಿದೆ.

Mamta Sagar is a noted Kannada poet, playwright and translator from Bengaluru. Her writings focus on identity politics, feminism, linguistic and cultural diversities. Mamta is the founder director of Kaavya Sanje Trust.


ಇರುವೆಗೂಡಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಬಿದ್ದಿದೆ

- ಸಿದ್ದಾರ್ಥ

ಮುಖ-ಮುಂದಲೆ ಹಿಡಿದು
ಕಿತ್ತಾಡಿದವರು,ಯಜ್ಞದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ
ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ಕೊಡಲು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು
ತಾಳೆಗರಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಡಕಾಡಿದರೂ
ಶ್ಲೋಕವರಿಯದ ಇರುವೆಗಳು

ಶಾಂತಿಪ್ರಿಯ ಕಾವಿಧಾರಿಗಳು
ಇರುವೆಗೂಡಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟರು !
ಗಾಂಧಿಗಿರಿಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದ ಇರುವೆಗಳು
ದಾರಿ ಕಾಣದೆ ಧರಣಿ ಕೂತವು

ಎಲ್ಲವನ್ನು ತದೇಕ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ
ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇದ್ದ ಮನೆಯೊಡೆಯ
ಇರುವೆಗೂಡಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದ
ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿ ಹರಿಯ ತೊಡಗಿದ ಇರುವೆಗಳ
ಕೊರಳ ತುಂಬ ನೆಲದ ಘೋಷ
ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ
ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಕನಸು

ಜೀವದ್ರವ ಬತ್ತುತ್ತಿದ್ದಂತೆ
ಒಕ್ಕಲೆದ್ದವರು ಹೋರಾಟಕ್ಕಿಳಿದರೆ
ಸಮವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳು  ಸಮಯಸಾಧಕರಂತೆ
ಕಾದು ಗುಂಡುಹಾರಿಸಿದರು
ಇರುವೆಗಳ ಕಗ್ಗೊಲೆಗೆ
ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿದವು
ಇರುವೆಗಳ ಚೀತ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಕರಗಿದವರು
ಕಣ್ಣೀರಿಗೊಂದೊಂದು ಕವಿತೆ ಬರೆದರು
ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಕೊಂದ ಬಂದೂಕುಧಾರಿಗಳು
ಇದನ್ನು ಗೋಲಿಬಾರ್ ಎಂದು ಕರೆದರು.

Siddhartha is a promising poet, his poems are published in established literary journals and magazines in Kannada.


ಈ ಕತ್ತಲು

- ನಮನ

ಈ ಕತ್ತಲು ನನ್ನರಿವಿಗೆ ನಿಲುಕದ್ದು
ಬೆಳಕ ಬಟ್ಟೆಕಳಚಿ
ಹಾಗೇ ಬೆತ್ತಲಾಗುತ್ತದೆ

ಅಪ್ಪುತ್ತದೆ ಖಾಲಿರಸ್ತೆಯನ್ನೂ
ಕವಲು ದಾರಿಯನ್ನೂ
ಬೋಳು ಮರ,ಹಸಿರು ಚಿಗುರು
ಗಾಳಿ ನೀರು ಏನೇನನ್ನೋ

ಬೆಂಕಿಯುಸಿರಿಗೆ ಬೆಚ್ಚುತ್ತದೆ
ಮಿಂಚು ಹುಳುವಿನ ರೆಕ್ಕೆ
ಸುಡಲಾಗದ ಕತ್ತಲು...
ರೆಪ್ಪೆಯಂಚಿಗೆ ಕನಸು
ಭಾರೀ ಚಾಲಾಕಿ ಬಿಡಿ

ಅಲ್ಲೀ ಇಲ್ಲೀ ನುಸುಳುತ್ತದೆ
ಅದೆಸ್ಟೋ ಹುಟ್ಟು ಸಾವುಗಳಿಗೆ
ಜಾಗಕೊಟ್ಟು ಜಾರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ
ಹೀಗೆ ತೂಗುತ್ತದೆ ಜಗತ್ತನ್ನ
ಜೋಗುಳ ಹಾಡುತ್ತ

ಸತ್ತ ಆತ್ಮದ ಕತೆಗೂ
ಉಸಿರು ನಿಲ್ಲಿಸದು
ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ಉರಿವ ಬೆಳಕನ್ನು
ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಅಡಗಿಸುವ
ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ ಅನುಮಾನದ
ಗೂಡಲ್ಲೂ ಕೈ ಚಾಚಿದ ಕತ್ತಲು

ಅದೆಷ್ಟೊ ದಿನ ಮುಚ್ಚಿದ
ಕಂಗಳ ದೃಷ್ಟಿ ಕಿತ್ತ ಕತ್ತಲು
ನನ್ನೆದೆಗೆ ಇಳಿಯಲು
ಹೇಗೆ ನಡುಗಿತ್ತು

ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಕತ್ತಲು
ನನ್ನರಿವಿಗೆ ನಿಲುಕದ್ದು



Support our literary endeavours by subscribing to the FREE Newsletter service of Bengaluru Review here. Reach out to us with any queries or ideas of your own at reviewbengaluru@gmail.com.

Loading comments